Preek 16 juli - E.P. Pierre-Paul Walraet O.S.C.

vertellerBroeders en Zusters. Om zaken over God en over de geheimen van het Rijk der Hemelen te verduidelijken, gebruikt Jezus geen grootse geleerde en weinigzeggende theorieën, maar tot de verbeelding sprekende parabels om waarheden te verhelderen. Moeilijke dingen en uitdagende werkelijkheden worden verhalenderwijze toegankelijk gemaakt. Zeker voor wie zijn oren gebruikt om te horen en te luisteren, zijn hart om het gehoorde in overweging te nemen, en zijn verstand en al zijn krachten om het gehoorde en wat werd overwogen in de praktijk van het leven toe te passen. Dat is het werk dat een parabel beoogt.

De evangelisten hebben de parabels van Jezus voor ons bewaard. Ze zijn niet verloren gegaan. Na 2000 jaar kunnen wij die nog steeds in een houding van ontvankelijkheid beluisteren. Mattheüs heeft minstens zeven parabels overgeleverd. We mogen er drie opeenvolgende zondagen naar luisteren. Jezus is er voortdurend in aan het woord. Aan ons dus om de oren goed te spitsen en scherpzinnig te luisteren naar fijnzinnige woorden.

Parabels zijn verhalen. Ze bevatten een puntige en pittige boodschap. Parabels zijn parels van vertelkunst die beklijven. Het zijn vertellingen die ons treffen, ook al hebben we ze al vaak gelezen of horen voorlezen. Denk maar aan de parabel van de verloren zoon, of de parabel van de barmhartige Samaritaan. Het is dan altijd stil in de kerk. Met parabels probeert Jezus uit te leggen wat je op een andere manier niet écht duidelijk kunt maken. Na zo’n parabel gehoord te hebben, is er normaal gesproken geen verdere uitleg nodig. De parabel verklaart zichzelf. De uitleg die we vandaag hoorden is wellicht door de jonge kerkgemeenschap toegevoegd.

Toch zijn er mensen die de betekenis van de parabel niet vatten. Ze horen het verhaal wel, maar ze verstaan het niet. Of ze willen het niet verstaan. Hun hart lijkt verhard, en dus gesloten voor Jezus en zijn Woord. Hoe dichter wij echter bij Jezus staan; hoe vaker we naar Hem luisteren, hoe gemakkelijker het zal worden om te verstaan wat Hij tot ons zegt. Een verstaan dat ons leven en ons innerlijk bestaan rijker maakt.

Matteüs heeft in zijn evangelie verschillende parabels opgenomen. Vandaag hebben we er één van gehoord. Een bekende. De parabel van de zaaier.zaaier200 “Er was eens een zaaier …” Zo begint het. Als in een sprookje. Als we de parabel van de zaaier horen, kunnen we ons daar best wel iets bij voorstellen. Jezus gebruikt vertelmateriaal dat ons niet vreemd is. Beelden waarmee we vertrouwd zijn. Dat schept een band met de verteller. Sommigen herinneren zich nog wel de weidse velden waar de landbouwer met trage en brede gebaren het zaad op de akker strooide. Kiemen waaruit leven ontspringt. De zaaier zaaide op het ritme van zijn stappen over de vruchtbare aarde. Hij zaaide zo wijd als de wind.

Wie is nu de zaaier in die parabel? Wat bedoelt Jezus als hij spreekt over het zaad? En wat met die andere beelden: de weg, de vogels, de rotsachtige plekken, de ondiepe grond, de distels … en tenslotte de goede grond. Jezus zal dat uitleggen, op verzoek van de leerlingen. De Zaaier: dat is God. Het zaad dat Hij zaait is het Woord. Hoe het Woord van God bij de mensen ‘valt’, kan heel verschillend zijn. Het zaad van het Woord is bedoeld om in het ontvankelijke hart van de mens terecht te komen. Dat is de goede grond: het eenvoudige hart dat openstaat voor het Woord; een vruchtbare bodem. Dat zaad is dus het Goddelijk Woord. Het daalt uit de hemel neer, zoals de dauw, de regen en de sneeuw. In de nederigheid van het hart kunnen de immer betrouwbare gedachten van God hun werk doen en leven voortbrengen: dertig en zestig en honderdvoud: goed leven, heel goed leven, buitengewoon goed leven.

Laten we het nooit opgeven aan onszelf te werken om goed, heel goed of buitengewoon goed te kunnen leven. Een kwestie van de harde grond van ons bestaan om te ploegen, de stenen van de akker te gooien, en de doornstruiken uit te trekken. Eigenlijk is dat serieuze arbeid. Een flinke laag goede aarde zijn, dat is onze roeping. Daarin kan het zaad van de liefde wortel schieten.

Afdrukken E-mail