Preek 1 oktober - Z.E.H. bisschop Antoon Hurkmans, rector Friezenkerk

twee zonenEen vader had twee zonen.
De een wilde zijn vader gehoorzamen, maar deed het niet. De ander wees zijn vader openlijk af, maar kwam tot bekering.

Broeders en zusters, u en ik, wij, zijn die twee zonen. Het lukt ons niet altijd te doen wat God van ons vraagt. Zelfs komen we van tijd tot tijd in opstand tegen God. Zoals de mensen waar de profeet Ezechiël over sprak. We verwijten God dat Zijn wegen niet recht zijn. We gaan onze levensweg zonder God.

Op dit punt begint voor velen van ons een lange pelgrimstocht. Los van familie, los van God. Veel is er op onze levensweg te genieten. Maar toch, al het genieten stilt onze diepste honger niet. Door de eeuwen heen zien we dan dat mensen vastlopen. Ze breken op en gaan een pelgrimstocht maken. Het werk van de Heilige Geest? Mensen lopen naar Compostela, naar Rome of naar Jeruzalem. Mensen gaan de wegen die zo oud zijn als de Kerk; wegen die een beeld geven van onze twee duizend jaar oude cultuur.

Iedere pelgrimstocht heeft een aantal vaste kenmerken. Het loslaten van het leven van alle dag. Alleen het hoogst noodzakelijke in je rugzak. Velen gaan alleen. De natuur maakt stil, brengt tot bezinning. Pelgrims overzien stap voor stap hun leven, hun verleden en hun toekomst. De knooppunten uit hun Leven van geluk, van verdriet, van goed en kwaad komen telkens naar boven. Verdriet en vreugde. Bijzonder zijn de ontmoetingen op je pelgrimstocht. Ontmoetingen met tochtgenoten, met bewoners uit vreemde landen en ontmoetingen met steden, kerkgebouwen en kunst. Het lijkt alsof God Zijn engelen stuurt om je te begeleiden. De pelgrim maakt een keerpunt mee. Na de zuivering komt er ordening. Je kunt instemmen met het verleden en je gaat je toekomst zien. Je ontvangt je missie, de opdracht die je hebt.

bodarBroeders en zusters, zo worden missionarissen geboren. Zij krijgen een nieuw leven. Voorzichtig wil ik over twee concrete missionarissen iets zeggen. Professor Bodar, een van de meest bekende priesters in ons land, is na een lange pelgrimstocht op latere leeftijd priester gewijd. Reeds 25 jaar vervult hij met kracht zijn missie. Hij is vooral profeet. Zoals Ezechiël heeft hij de moed Gods hoge eisen te verwoorden. ‘Uw gedachten zijn nu eenmaal niet mijn gedachten, mijn wegen zijn niet Uw wegen.’ Gods plannen met ons leven zijn nu eenmaal veel groter dan wij durven hopen. Een profeet ziet en verwoordt Gods plannen en doet daar niets aan af. Dit niet om mensen te pesten, maar om mensen tot het hoogste geluk te brengen.

De zalige pater Eustachius ging op bedevaart naar Lourdes. Hij ontmoette Maria. Als hulp bij zijn opdracht om vrede en gezondheid te brengen in Brazilië nam hij Lourdeswater mee. Zijn bron van hoop is blijven stromen tot op de dag van vandaag. Door zijn gelovig en zuiver hart gaf en geeft hij hoop aan duizenden mensen die in een onafgebroken stoet naar hem toe kwamen en nog steeds komen. Hij stierf als een heilige.

Broeders en zusters, ieder van ons mag pelgrim zijn, moet zijn levensweg gaan. Belangrijk is het elkaar te ontmoeten. In het Evangelie hoorden we vandaag dat het van levensbelang is ook God te ontmoeten. Door de Heilige Geest geeft Hij nieuw leven. Hij geeft leven dat blijft. Hij maakt gelukkig. God prikt ons niet vast op onze zonden. Hij wil dat wij ons, als de tollenaars, als de ontuchtige vrouwen, bekeren.

Kijkers thuis, u, broeders en zusters hier, het is onze missie de Kerk mee te dragen. Zij is het instrument om Christus bij de mensen te brengen. Paulus vraagt ons, zoals we in de tweede lezing hebben gehoord: ‘wees een in denken en in liefde, behartig niet de belangen van uzelf, maar van de naasten. Laat de gezindheid van Christus in u heersen.’ Laat ons volwassen worden in ons geloof. Dan zijn wij in staat pelgrims met een open hart te ontmoeten en hen de stap te doen zetten om met ons God te ontmoeten en zo kunnen wij met hen telkens opnieuw weer missionaris zijn.

Amen.

Afdrukken E-mail