Mei 2018

Verslag vrijwilligersdag zaterdag 12 mei 2018

Op deze zaterdag begint onze Vrijwilligersdag met een Eucharistieviering in de Cappella Cesi in de basiliek van Santa Maria Maggiore.
Hoofdcelebrant is de Z.E.H. rector Hurkmans. Oud-rector E.P. Tiemen Brouwer en E.H. Eugène Dassen concelebreren.

Intredezang: Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt en gegeven
01
Woord van welkom
02
03
Schriftlezing Gal. 4, 4-7
04
Antwoordpsalm en Alleluja
05
Refrein antwoordpsalm Lc. 1, 49
Wonderbaar is het wat de Machtige mij deed, en heilig is zijn naam.

Evangelie Lc. 11, 27-28
06
Homilie
07
 
08
Voorzangers Joost en Carine
09
Communielied: U kennen uit en tot u leven

Slotlied: God wil een tempel bouwen

Na de H. Mis in de basiliek
10
Na een korte koffiepauze begeven we ons naar het vlakbij gelegen Centro Aletti.
11
12
Daar worden we hartelijk ontvangen en gaan we als eerste naar de huiskapel, een kleine ovale ruimte die geheel gehuld is in de welbekende, fonkelende mozaïeken van Marko Ivan Rupnik SJ en tevens meerdere liturgische objecten (kruisbeeld, kaarsenstandaards) bevat die ontworpen zijn in dezelfde stijl van de kunstenaar.

Pater Andrej SJ legt uit dat dit centrum begonnen is met het idee relaties op de eerste plaats te doen komen. In het bijzonder speelt er de relatie tussen katholieken en orthodoxen. Vriendschap is een geschenk. Pater Marko Rupnik zou niets zonder zijn vriend en geestelijk vader pater Tomáš Špidlík beginnen. Hun samenwerking was het begin van Centro Aletti waar relaties boven wetten staan. “Wij geloven dat de Weg van de Kerk relaties en vriendschap zijn. Immers zijn relaties veel sterker dan de wetten die voorgeschreven kunnen worden. Kijk als voorbeeld maar naar het verhaal van Mozes die gered wordt door de dochter van de Farao. Moet je nagaan: de Farao legt op dat alle jongensbabies gedood moeten worden, maar de joodse Mozes wordt gered uitgerekend door… de dochter van de Farao!! Hier zie je heel duidelijk: er zijn wetten die op ons drukken, maar de relatie is veel sterker!”

Het centrum heeft er vanaf het begin waarde aan gehecht open te staan voor de H. Geest opdat er iets zou kunnen gebeuren voor de relaties tussen katholieken en orthodoxen. Op een gegeven moment kwam er een oproep van de Kerk en wel van paus Johannes Paulus II. Hij was het die vroeg mozaïeken te gaan maken en dat terwijl pater Rupnik tot dan toe eigenlijk alleen abstracte schilderijen maakte.

“Vaak wordt de Kerk gezien als grijs en saai, maar wij geloven dat de Kerk het meest levende, creatieve en kleurrijke is van alle werkelijkheid!” aldus pater Andrej. De kleine kapel van het centrum, gerenoveerd in 2003 in de vorm van een ellips, draait rond twee polen: de ambo en het altaar. Het is namelijk rond het Woord en de Eucharistie dat de christelijke gemeenschap wordt verzameld. Het oog valt meteen op het grote mozaïek achter het altaar. Hier zien we het gezicht van Jezus in heerlijkheid. Jezus is in de rode pracht van zijn goddelijkheid bedekt met het blauw van de mensheid. De wond aan de zijde van Christus is goud. De wonden van de mensheid zijn door Jezus’ verrijzenis niet langer rood van bloed, maar omgevormd door liefde en daarom van goud. Immers liefde is sterker dan de zonde. Naast Jezus zien we Maria en Johannes de Doper.
13
14
Op de linkermuur zien we een processie van heiligen op weg naar de verheerlijkte Jezus. Van rechts naar links zijn afgebeeld: de H. Leopold Mandic, de H. Edith Stein, de H. Pio van Pietrelcina, de H. Ignatius, de H. Johannes Paulus II en kardinaal Špidlík, lid van het Centro Aletti tot zijn dood in 2010. De gezichten zijn herkenbaar, maar dragen ook een gelijkenis met Christus in zich.

15
16
Pater Andrej: “Bij het Centro Aletti proberen we een organische, dynamische blik te hebben, waar het ene met het andere verbonden is. Kijk naar het kruis, is dat het christendom? Christus aan het kruis is maar een onderdeel van het (Paas)mysterie. En wij willen dat in een liturgische ruimte het hele mysterie te zien is. Het kruis maar ook het nederdalen ter helle en dat Adam en Eva en met hen heel de mensheid aan hun polsen uit de dood getrokken worden door Christus. Waarom zijn we dood in het dodenrijk? Omdat we daar niet in relatie zijn met anderen. Christus geeft ons volheid van leven. Hier kunnen we alles samen zien. Het lijden is maar een deel van het leven. Wij willen dat de liturgische ruimte dit alles vertelt.”

Op de rechtermuur, vlak naast de deur, zien we de aartsengel Rafaël terwijl hij met zijn ene hand een bol die de wereld voorstelt vasthoudt en met zijn andere hand een zegenend gebaar maakt waarmee hij wie de kapel binnengaat en verlaat beschermt.

1718

.
19
20
21
Dan verlaten wij de kapel en luisteren in de tuin naar uitleg gegeven
door de uit Brabant afkomstige Noortje van Seeters die sinds een jaar aan het Centro Aletti verbonden is en dit bezoek voor ons verzorgde. Zij vertelt over het kunstatelier waar in stilte en gebed gewerkt wordt. Foto’s maken is daar niet toegestaan, maar wel mogen we er naar binnen en doorheen lopen. Alleen alle steensoorten die gebruikt worden en afkomstig zijn uit heel de wereld te zien is al zeer interessant. Nog bijzonderder is het natuurlijk de mozaïeken zelf in grote stukken (gezichten, handen, voeten, enz.) te bewonderen. De zorg en toewijding waarmee elk detail vervaardigd wordt zijn bijna tastbaar.

22
23

24
Weer via de tuin lopen we vervolgens naar de trap die ons naar de refter brengt waar we opnieuw overweldigd worden door de kunst van Rupnik. Noortje vertelt hoe er in het oude monastieke leven drie belangrijke plaatsen waren in een klooster: de kapel, de refter en de tuin. De refter is eigenlijk een voortzetting van de eucharistie, vandaar dat ook deze refter een mozaïek heeft. Het betreft een groot muurmozaïek waarop de ontmoeting van Jezus met Marta en Maria is uitgebeeld (Lc. 10, 38-42). Het waren ook Marta en Maria die het leven van broer Lazarus vierden (Joh. 1-45). Centraal op het mozaïek zien we een rode tafel, een plaats van vertrouwdheid, intimiteit en vriendschap. In feite lijkt Jezus op de tafel te zitten, omdat Hij het ware voedsel van vriendschap is. De vissen symboliseren ook Jezus (Ichthus) die Marta en Maria aangeboden worden. In de linkerbovenhoek van het mozaïek is (een deel van) Lazarus te zien, terwijl hij het graf verlaat.

25
Dan begint Noortje haar persoonlijke getuigenis waarin wij horen hoe het juist de relaties waren die haar naar God en vervolgens naar het Centro Aletti leidden. Zij zag hoe die relatie met de mensen aantrok naar hier. Noortje bestudeert de achtergronden van de mozaïeken, de theologie, vooral de Oosterse. De Oosterse christenen zijn nooit in abstracties gaan denken over God: voor hen is het geloof daardoor veel dichter bij het dagelijkse leven gebleven en niet enkel voorbehouden aan mensen die daarvoor gestudeerd hebben. En dit is ook terug te zien in de eenvoud van de iconen- en mozaïekenkunst. Deze kunst is voor iedereen te begrijpen, te ‘lezen’ en op die manier een belangrijk en hoopvol middel van evangelisatie.

26
27

28
Na nog een laatste groepsfoto bij de beschermengel van het centrum, lopen we naar het restaurant twee straten verderop. Daar zetten zich onder het genot van een Italiaanse lunch de gesprekken voort…

Met grote dank aan het Centro Aletti en in het bijzonder aan Noortje en Andrej voor hun gastvrijheid en enthousiasme, kijken we terug op een uiterst geslaagde dag vol gezelligheid en nieuwe, inspirerende inzichten!

29
30
31
32
33
34
35

KK & ED

Foto’s: Hennie Schep, Eugène Dassen en Luca Ginestroni

Afdrukken E-mail