December 2015

Een woord over ‘vrede op aarde’ door Z. Exc. Joep Wijnands

Vrede op aarde.
Het is al sinds mensenheugenis de traditionele wens in deze tijd van het jaar.

Maar is het eigenlijk wel een wereldwijde wens?
Het lijkt er nog steeds op dat sommigen helemaal geen vrede willen.
Vrede op aarde blijft vooralsnog voor velen een vrome wens.
Vrede is bij lange na nog geen realiteit, laat staan een vanzelfsprekendheid.
Dat geldt voor vrede ver van huis, maar ook dicht bij huis.

Ver van huis geeft de actuele internationale situatie alle aanleiding om na te denken over vrede en veiligheid.
Rondom Europa zien we zorgwekkende ontwikkelingen op de oostflank (de spanningen tussen Rusland en Oekraine) en op de zuidflank (de opkomst van ISIS In Syrie en Irak). Maar ook elders in het Midden-Oosten en Noord-Afrika (Mali, Libie) is sprake van zorgelijke instabiliteit.
Onveiligheid doet zich in vele (ook nieuwe) gedaanten voor, waaronder terrorisme, verspreiding van wapens, cyber-aanvallen en falende staten. De internationale orde staat zo toenemend onder druk.
En steeds duidelijker wordt dat wat er in de buitenwereld gebeurt,  ook direct raakt aan onze eigen veiligheid en  welvaart, dichtbij huis.
De aanslagen die in onze steden plaatsvinden, zoals onlangs in Parijs, zijn daarvan het confronterende bewijs. En met dit soort aanslagen komt niet alleen onze veiligheid, maar komen ook onze waarden van democratie en mensenrechten onder druk.

Maar het gebrek aan vrede, kun je ook nog dichter bij huis zoeken en vinden. Onvrede over van alles en nog wat : over te hoge belastingen, onvrede over te veel en te lange files, over beslissingen van scheidsrechters, over de kwaliteit van de kerstbomen.
En vooral onvrede over het gedrag van anderen.

Begint vrede eigenlijk niet bij, mèt en in jezelf?
In vrede met jezelf leven is soms al moeilijk genoeg.
En probeer dan ook nog maar eens om dag in, dag uit in vrede te leven met je partner, je gezin, je buren, je buurtgenoten, je collega's, om over vreemdelingen maar niet te spreken....

Kortom : vrede is in alle opzichten minder vanzelfsprekend dan we willen geloven, ver van huis en dichtbij huis.

We leven in een onzekere tijd.
Een tijd waarin het 'Vrede op aarde' meer klinkt als een smeekbede dan als een opgewekte wens.
Natuurlijk beseffen we dat we bevoorrecht zijn, omdat we niet in oorlogsgebied wonen.
Maar het geweld dringt onvoorspelbaar tot in onze vredige buurten door. Dat brengt angst en onzekerheid met zich mee.
We moeten niet alarmistisch zijn, maar wel realistisch.

Kun je er iets tegen doen?
Ja, we moeten doorgaan met ons leven, onze waarden en culturen hooghouden en ons niet laten intimideren.
Kun je de vrede met wapens afdwingen?
Dat kan soms; en dat is soms ook gerechtvaardigd en nodig.
Al heb ik in mijn vak - de diplomatie - geleerd, dat woorden sterker kunnen zijn dan wapens.
We zullen moeten blijven investeren in onze vrede en veiligheid, in binnen- en buitenland.

Uiteindelijk zit de dreiging voor de vrede  ‘m niet in onze verscheidenheid – in geloof, ras, politieke voorkeur enz. - maar in de angst voor elkaar en het onbekende.  

Feit is dat vrede helaas vluchtig is ; het heeft geen eeuwigheidswaarde op aarde.
Ik denk dan ook dat u en ik intens dankbaar moeten zijn voor elk moment in vrede en zonder geweld ; voor elk moment van vreedzaam samenzijn.
Zoals vandaag in deze kerk .
Ik wens u en de uwen een mooi en zalig kerstfeest toe en vrede op aarde, ver van huis en dichtbij huis.

Afdrukken E-mail