Weekwoord van de rector 2018

17 juni 2018 - Het taboe van de zonden I

Het taboe van de zonden I

In de jongste kerkgeschiedenis is, zeker in Nederland, niets zo moeilijk als het spreken over zonden. Als men het probeert, raakt men een snaar waarop mensen dichtklappen. Dit zal zeker te maken hebben met de gelovigen, maar niet minder met de Kerk. Soms lijkt het erop dat dit alles alleen te maken heeft met seksualiteit, het gevoeligste wat een mens raakt; een terrein ook waarop de Kerk heel wat te zeggen heeft over wat goed en niet goed is. Het lijkt erop dat de biechtpraktijk van vroeger niet goed gegaan is. Ook is de Kerk er onvoldoende in geslaagd haar heilbrengende boodschap te verwoorden, om nog maar niet te spreken over de geloofwaardigheid van hen die aan het woord waren. Hier ligt nog veel werk te doen. Voor ouders is het een uitdaging om een goede lichamelijke opvoeding te geven aan hun kinderen. Dat zij de moed hebben hulp te zoeken als dat nodig is! De priesters zullen hierover pas iets kunnen zeggen als zij geloofwaardig zijn, als zij respect kunnen blijven tonen voor de mensen die misschien nog niet volmaakt zijn, als zij kunnen uitleggen waarom iets beter kan, als zij begrip hebben voor groei en ontwikkeling en als de basis van vertrouwen aanwezig is. Het zou niet goed zijn de indruk te wekken dat alles is fout gegaan. Vele gelovigen zijn helemaal thuis in hun lichaam. Vele priesters hebben gelovigen daarbij echt kunnen helpen. Hier mogen we er ons aan herinneren dat Christus een menselijke Kerk heeft gewild. Doorheen mensen maakt Hij mensen heel.

Afdrukken E-mail