Weekwoord van de rector 2018

6 mei 2018 - Eucharistie II

Eucharistie II

De verschillende benamingen
 
De Eucharistie als gave, als Sacrament, is zo rijk aan inhoud dat deze niet te vatten is in één naam. Daarom zijn er meerdere namen die dit Sacrament aanduiden. Het is goed deze een voor een onder de loep te nemen. Door stil te staan bij verschillende benamingen dringen we door in het verstaan van de Eucharistie dat een mysterie blijft. De Eucharistie is niet te omvatten door ons verstand. Wel kunnen we op een verstandelijke wijze binnengaan in dit Sacrament om het meer en meer te verstaan.

Het heilig Misoffer
Deze naam is gangbaar omdat dit sacrament het ene offer van Christus, onze Verlosser, tegenwoordig stelt en de offergave van de Kerk insluit. Ook noemt men dit sacrament een offer van lof, een geestelijk, zuiver en heilig offer, omdat het alle offers van het Oude verbond voltooit en overstijgt.  

De H. Mis
Deze benaming komt uit de afsluitende woorden van de Mis na de zegen. ‘Ita missa Est’. Met deze woorden worden de gelovigen weggezonden, opdat zij de wil van God vervullen in het dagelijks leven.

De maaltijd van de Heer
Iedere Eucharistie is voor altijd het unieke avondmaal dat Jezus met zijn eigen leerlingen op de avond voor zijn lijden genuttigd heeft en tegelijkertijd een vooruitgrijpen op het bruiloftsmaal van de Heer in het hemels Jeruzalem. Wij zijn het niet die de viering maken, het is de Heer die hiertoe uitnodigt en het is de Heer die op een geheimvolle wijze tegenwoordig is in dit sacrament.

Het breken van het brood
Het breken van het brood, een oud gebruik dat Jezus tot het Zijne heeft gemaakt om in het kader van het laatste avondmaal op te roepen en uit te drukken dat Hij zich offert voor ons. Na de verrijzenis hebben de leerlingen Jezus herkend in dit gebaar. Met deze uitdrukking: ‘het breken van het brood’ hebben de eerste christenen het vieren van de Eucharistie aangeduid.

Eucharistische gemeenschap
De viering van het laatste avondmaal van de Heer vindt plaats in een gemeenschap, de zichtbare uitdrukking van de Kerk.

De herdenking van het lijden, sterven en van de verrijzenis
Tijdens de Eucharistie viert de gemeenschap niet zichzelf, maar viert, altijd op een nieuwe wijze, de aanwezigheid van de ‘verlossende doorgang’; het lijden en de dood naar het Leven van Christus.

De Heilige en goddelijke liturgie/de Heilige mysteries
Omdat heel de liturgie van de Kerk in de viering van dit sacrament haar centrum en meest verdichte uitdrukking vindt; in dezelfde zin noemt men het ook viering van de heilige mysteriën. Men spreekt ook over het allerheiligste sacrament, omdat het het sacrament der sacramenten is. Met deze naam duidt men ook de eucharistisch gedaanten aan die in het tabernakel bewaard worden.  

Heilige communie
Omdat wij ons in dit sacrament verenigen met Christus, die ons deelachtig maakt aan zijn lichaam en bloed om een enkel lichaam te vormen. De communie maakt ons een met Christus, een met de gemeenschap der heiligen. Men spreekt over brood uit de hemel, brood van de engelen, geneesmiddel dat onsterfelijk maakt en over het viaticum. Viaticum is de communie die men ontvangt, als dat mogelijk is, vlak voor het sterven. Het is het brood voor onderweg. De weg van deze aarde naar het hemels Jeruzalem.  

In dit Woord van de Week heb ik me laten leiden door de YOUCAT en door de Catechismus van de Katholieke Kerk.

Afdrukken E-mail