Weekwoord van de rector 2018

8 april 2018 - Sacramenten

Sacramenten

In de vastentijd hebben we meerdere malen gehoord dat de vasten een tijd is van grotere trouw aan de sacramenten waarin we zijn herboren. In de Paasnacht hebben we plechtig ons doopsel herdacht, om de daarin ontvangen genade in ons leven te vernieuwen. Nu na Pasen zijn we vijftig dagen op weg naar het Pinksterfeest. Het feest van de gave van de Heilige Geest die leven geeft aan iedere gedoopte en aan de Kerk. Voor de Kerk heeft het Tweede Vaticaans Concilie verschillende namen. De belangrijkste zijn: Volk van God; Lichaam van Christus; Bruid van Christus en Tempel van de Heilige Geest. De Kerk viert zeven sacramenten. U kent ze nog wel: de Doop, het Vormsel, de Eucharistie, de Biecht, de Ziekenzalving, het Huwelijk en het sacrament van de Wijding tot diaken, tot priester en tot bisschop.
Wanneer we kijken naar de sacramenten zien we water, olie, brood en wijn, horen we steeds de kernwoorden: ik doop je in de Naam van de Vader...dit is mijn Lichaam...dit is mijn Bloed...ik ontsla u van uw zonden...ontvang de Heilige Geest een gave van God...N. ik zal je trouw zijn in goede en kwade dagen..., kortom menselijke gebaren en woorden met gaven uit de ons omgevende natuur, water, brood en wijn. Maar door dat alles heen ontvangen we Goddelijke genade, ontmoeten we Christus in de sacramenten.
De kerk als geheel noemen we ook een sacrament. Het is een teken, een instrument om God te ontmoeten. Maar eveneens een teken en instrument om heel het menselijk geslacht samen te brengen. Jezus Christus, die tijdens zijn leven alles volbracht om de mensen terug bij God te brengen en ze te verzamelen in een nieuwe eenheid, blijft zijn Heilswerk voortzetten door de Kerk. De Kerk is menselijk, soms te menselijk, maar dat is zo omdat God op deze manier dicht bij ons wil zijn.
In de komende periode wil ik in mijn ‘Woord van de Week’ gaan schrijven over de zeven sacramenten om een ieder van ons te helpen God te ontmoeten in zijn of haar concrete leven van hier en nu. Hierbij volg ik de volgende volgorde. De sacramenten van het inleiden en binnen brengen in het geloof: Doop, Vormsel en Eucharistie. De sacramenten van genezing: Biecht en Ziekenzalving. En de sacramenten waarin men een dienstwerk in de Kerk ontvangt: het Huwelijk en de Wijding. 
‘Het volk van Israël eerde God in de Tempel van Jeruzalem. Die Tempel is er niet meer, in haar plaats is de Kerk gekomen, die niet verbonden is aan een specifieke plaats. ‘Waar twee of drie in Mijn Naam samen zijn, daar ben Ik in hun midden (Mt. 18,20).’ Die daar tot leven komt is de Geest van Christus; Hij woont in de woorden van de Heilige Geest en is tegenwoordig in de heilige symbolen, in de sacramenten. Hij woont in de harten van de gelovigen en spreekt uit hun mond in hun gebeden; Hij stuurt en geeft hun gaven: charismata, gewone en buiten gewone gaven. Wie zich toevertrouwt aan de Heilige Geest kan ook vandaag ware wonderen bewerken.’ (Vertaling van art. 128 uit de YOUCAT in de Italiaanse versie, dat als titel heeft: Wat betekent het dat de Kerk ‘de tempel van de Heilige Geest’ is?)

Afdrukken E-mail