Weekwoord van de rector 2018

5 maart 2018 - Stilte X - Verzoening

Verzoening.

Stilte is heilzaam. Het laat je leven zijn wat het is. Mensen die de moed hebben stil te zijn komen niet om hun zonden heen. Die blijven aandacht vragen. Die laten je niet met rust. Dit kan een reden zijn om de stilte te ontlopen. Om een vorm van verstrooiing te zoeken. Op de vlucht te gaan voor jezelf. Wat er is mag er niet zijn. Kent de hedendaagse mens zijn zonden nog? Wie zonder stilte leeft waarschijnlijk niet. Zonden is kwaad doen tegenover God, tegenover je medemensen of tegenover jezelf. Leven in zonden verwringt het leven. Je ontkent het bestaan van God. Je eigen kwaad reken je je medemensen aan. Je wordt hard voor jezelf of een verslaafde. Gelukkig de zondaar die een monnik of een priester ontmoet die de stilte kent. Hij luistert. Hij oordeelt niet meteen. Hij heeft geduld met je. Voorzichtig zal hij je erop wijzen als je voor jezelf goedpraat wat fout is. Hij geeft je de kans te groeien in het klein worden. Hij doet je jezelf leren kennen. Hij schrikt nergens van. Hij blijft in liefde bij je. Dringt zich niet op. Gaat met je een lange weg ter voorbereiding op het sacrament van verzoening. Door hem kun je opnieuw leren geloven in God. Hij stelt de Vader van de verloren zoon tegenwoordig. Naar hem kun je toe gaan en zeggen: Vader ik heb gezondigd tegen U en tegen de hemel. Hij zal je helpen Gods barmhartigheid te ontvangen. Hij helpt je op te staan uit de zonden. Leert je weer vrij en oprecht te leven. Dan wordt de stilte de plaats om de barmhartigheid van God binnen te laten stromen in je hart. De monnik, de priester, laat je gaan. Je bent hem niets verschuldigd. De vrede die Jezus ons bracht mag je deel zijn. Van een gesloten leven ga je naar een open leven. Je staat open voor geluk en voor de verantwoordelijkheid jouw leven gestalte te geven naar het plan dat God met je heeft.

Afdrukken E-mail