Weekwoord van de rector 2018

19 februari 2018 - Stilte VIII - De Berg Tabor in Israël

De Berg Tabor in Israël.

De komende week beginnen we te wennen aan ons vastenprogramma. Kleinigheden die belangrijk zijn om deze tijd een eigen kleur te geven. Kinderen blijven zich dat een leven lang herinneren. Bijvoorbeeld geen koekjes bij de thee of bij de koffie. Of de maaltijd niet afsluiten met iets zoets, maar met fruit. Iets opzij leggen voor de armen. Laat de kinderen daar in delen. En iedere dag een gebed in het gezin. Bijvoorbeeld:

God, Vader in de hemel. In deze vastentijd keren wij ons naar U toe.
U wilt ons leven geven. U vraagt dat wij U beminnen en ook onze naasten. Dat wij niet alles voor onszelf willen hebben, maar ook kunnen delen.
Jezus is voor ons aan het kruis gestorven, Hij is begraven, maar Hij is ook opgestaan uit de dood en Hij leeft nu bij U om ons te helpen, nu, en als onze aardse tijd voltooid is, met Hem helemaal gelukkig te zijn in de hemel.
Dat vragen wij U, door Jezus Christus Onze Heer.
Amen.

Op de tweede zondag van de vasten lezen wij het Evangelie waarin wordt verhaald dat Jezus met drie leerlingen de berg Tabor beklimt en hoe Hij daar doorstraalt wordt met hemels licht. Een mooi Evangelie. De berg Tabor ligt in het noorden van Israël. Langs boven het meer van Genesaret. Niet ver van Nazareth. In een vlak gebied ligt daar een reusachtige berg. De Heer gaat met drie leerlingen naar de top. Daar ondergaan zij letterlijk een topervaring. Ze zien Jezus in hemels licht. Bij Hem verschijnen Mozes en Elia. Zij vertegenwoordigen de traditie van het uitverkoren volk. De hemel gaat open en de stem van de Vader klinkt: dit is Mijn geliefde Zoon, luister naar Hem. De apostelen weten geen raad. Heel bijzonder, een rijke ervaring, maar ze kunnen haar geen plaats geven. Terwijl ze de berg afdalen, zegt Jezus dat ze er niet over moeten praten totdat Hij is opgestaan uit de dood. Ook dit begrepen zij niet. Na Pasen is alles langzaam maar zeker duidelijk geworden. Deze ervaring heeft God hen willen geven om hun geest voor te bereiden voor het Paasgeloof. Opdat zij na de kruisdood zich niet volledig zouden opsluiten.

Ook wij krijgen in ons leven rijke topervaringen die we niet helemaal begrijpen. Pas als de voltooiing van ons leven in het zicht komt gaan we, als we er ons aan gewend hebben om in stilte en gebed met God om te gaan, alles begrijpen. Dan zien we dat we door heel ons Leven zijn heen gedragen.

Afdrukken E-mail