1 februari - H. Mis van de ‘trigesimo’

Eucharistieviering - In Memoriam - bij de ‘Dertigste dag’ - na haar overlijden
LUCIANA ZANUCCOLI * 3 augustus 1921 - + 27 december 2016
Weduwe van JAN DE VRIES

Intredezang:  Door Kirsten Kristiansen dwarsfluit en Zr. Elly met haar ondersteunende zang.
img004Licht dat ons aanstoot in de morgen. ...

Celebrant E.P. Tiemen Brouwer en Acoliet Antonio Schras betreden de kerk
img001
Welkom en Inleiding
img003Beste vrienden,
We zijn hier bijeen om Luciana Zanuccoli te herdenken bij gelegenheid van de H. Mis van de ‘trigesimo’,
een gewoonte in de Italiaanse kerk om op de dertigste dag na het overlijden de overledene te gedenken.
Op 27 december j.l. is Luciana gestorven. Het is voor de Friezenkerk een ereplicht om deze H. Mis te vieren,
want de laatste jaren konden we haar bijna wekelijks hier begroeten in de zondagse Eucharistieviering.
Luciana zocht deze kerk op, tamelijk dicht gelegen bij haar woning in de Borgo Vittorio.
Tevens was het voor haar een genoegen om na de Viering nog na te blijven in de Titus Brandsmazaal bij een kop koffie
en met de een of de ander een gesprekje te voeren in het Nederlands of Italiaans.
Luciana had haar zorgen wat er zou moeten gebeuren als ze hulpbehoevend zou worden en afhankelijk.
De gedachte aan een ziekbed was best bedreigend voor haar.
Maar ze had het geluk tot bijna op de laatste dag van haar leven mobiel te kunnen zijn en te kunnen gaan en staan waar zij wilde:
op bezoek gaan bij haar Italiaanse of Nederlandse persvrienden, een bezoekje aan het Nederlands Café
of met vrienden naar een concert gaan, een tentoonstelling bezoeken of gezellig ergens te eten.
Heel kort heeft haar ziekbed geduurd. Die 27ste  belde ze haar neef met klachten van pijn in de ingewanden.
Deze bestelde onmiddellijk een ambulance. Die kwam en bracht haar naar het ziekenhuis S. Spirito bij haar in de buurt.
Dezelfde dag nog is zij gestorven. Dat was de derde Kerstdag.
De 30ste december daarop is er in de kapel van het ziekenhuis een eenvoudige uitvaartplechtigheid geweest in familiekring.
Vanuit die kapel is ze uitgedragen en gebracht naar het kerkhof Prima Porta, waar ze is begraven.

In deze Viering van de ‘trigesimo’ bevelen we haar, - getalenteerd schrijfster die zij was, bekend journaliste,
- vrouw van de pen zou je kunnen zeggen, bij de Heer van leven en dood aan.
Vele jaren bracht ze als Italiaans journaliste in Nederland door.
Daar vond ze haar man Jan de Vries, die ze ook al vroeg weer verloor.
De woorden uit het boek Job, - de eerste lezing van deze Viering, - mogen voor haar gelden:
‘Ik weet, dat mijn Verlosser leeft’. In het Evangelie van deze Viering mogen we horen,
dat de Heer van leven en dood ook voor haar een Goede Herder wil zijn, die de zijnen kent en de zijnen kennen Hem.
Hij zegt: wie door mij de poort binnengaat zal in en uitgaan en weide vinden.
Zo moge het voor Luciana zijn: dat zij een eeuwige rustplaats moge vinden.

Kyrie
Gloria

Gebed – Dienst van het Woord

Eerste lezing:    Job 19,1.23-27a     Ik ben er zeker van: mijn verlosser leeft. ...
gelezen door Marinus Schouten uit Den Haag - Zuid Holland
img005
Antwoordpsalm na de Eerste Lezing - Psalm 23
Want mijn herder is de Heer, nooit zal er mij iets ontbreken. ...

Tweede lezing:  Apok. 21, 1-5a.6b-7 -    Hij zal alle tranen van de ogen afwissen en de dood zal niet meer zijn. 
gelezen door Lidy Peters
img007
Inleiding op het Evangelie

Evangelie:  Joh. 10, 11-16     Ik ben de goede Herder. ...
img008
Acclamatie ná het Evangelie:
U komt de lof toe, U het gezang, U alle glorie, o Vader, o Zoon, o heilige Geest, in alle eeuwen der eeuwen. Amen

Preek:    Klik hier voor de volledige tekst van de preek...

img019Een bekend Nederlands spreekwoord zegt: wie schrijft, die blijft! Luciana was een schrijfster, journaliste. Ook zijn er enkele novellen van autobiografisch karakter van haar bekend. Wie schrijft, laat zijn gedachten, denkbeelden achter op papier of op internet of op een andere manier worden ze vermaterialiseerd. Anderen kunnen er kennis van nemen. En als ‘wie schrijft’ er zelf niet meer is, dan is er een blijven, - je zou haast zeggen een ‘voortleven’, - in hetgeen werd achtergelaten: in de geschriften. Zo zullen we Luciana nog steeds kunnen tegenkomen ook de komende tijd in wat zij geschreven heeft, wat zij aan het papier heeft toevertrouwd.

Toch zal dit voortleven – dit overleven in de geschriften – beperkt blijven.
Een eerste tijd zullen de werken vast nog geraadpleegd worden. Misschien is er iemand die er een studie van maakt. Dit kan nog een heel tijdje doorgaan.
Maar op den duur zal de herinnering meer en meer vervagen. Wat schrijvers betreft zijn het alleen de allergrootsten, die na eeuwen nog ‘voortleven’, denk aan een Homerus, aan een Vergilius. ...  

Stilte

img010
Geloofsbelijdenis

Voorbeden:  Gelezen door Teresa Murkens
img011Priester: Bidden we tot God, die Jezus door de dood heen haalde naar het leven.
Heer onze God, wij bidden u voor Luciana, die ons als tante, als goede vriendin, als inspirerende schrijfster dierbaar was en uit deze wereld is weggevallen. geef, dat haar liefde en trouw, het leed dat zij gedragen heeft, haar geloof en hoop op God, bij U, Heer, voltooiing mogen vinden in het eeuwig paradijs.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN: Misericordias Domini in æternum cantabo.

Perché il Signore la accolga
nella dimora della luce en della pace. PREGHIAMO

Bidden we voor alle overledenen in onze familie- en vriendenkring,
allen met wie we over de grenzen van de dood heen verbonden zijn,
dat we hen niet vergeten,
dat we hetgeen zij voor ons betekende in herinnering houden
en hen steeds in ons gebed betrekken.
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN: Misericordias Domini in æternum cantabo.

Per nostra defunta,
perché il bene che ha seminato in vita
le ottenga il perdono dei peccati
e porti frutti di redenzione eterna, PREGHIAMO

Bidden we voor zovele mensen
die ontmoedigd zijn door ziekte, pijn, ongeluk en dood.
Heer, geef hen kracht en sterkte,
dat zij steun en hartelijkheid mogen ontmoeten
LAAT ONS BIDDEN EN ZINGEN: Misericordias Domini in æternum cantabo.

Priester:  Ascolta, o Dio, la preghiera che la comunità dei credenti innalza a te
nella fede del Signore risorto,
e conferma in noi la beata speranza
che insieme alla nostra sorella Luciana
risorgeremo in Cristo a vita nuova.
Amen.

Dienst van de Eucharistie

Offerandezang: Blijf mij nabij wanneer het avond is. ...

Eucharistisch gebed
img012
Heilig, heilig, heilig

Consecratie
Laatste avondmaal Viering
Acclamatie ná de consecratie:

Onze Vader
Onze Vader, die in de hemel zijt, uw Naam worde geheiligd,
uw Rijk kome, uw wil geschiede op aarde, zoals
in de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood en
vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan
onze schuldenaren, en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.

Vredewens
img013
img014
Lam Gods
Communie

Communiezang:  Zo vriendelijk en veilig als het licht. ...

Een herinnering aan Luciana uitgesproken door Kirsten

img020Luciana heb ik niet lang gekend, maar lang genoeg om te kunnen zeggen dat zij iemand was met een uiterst positieve kijk op het leven, iemand die inspireerde, iemand om een voorbeeld aan te nemen! Ongelofelijk hoe enthousiast en geïnteresseerd zij kon zijn. En toch heeft zij helemaal geen makkelijk leven gehad. Voor mij was zij het levende bewijs dat tegenspoed geen rol speelt in hoe gelukkig je uiteindelijk kunt zijn. Ik ben als vrijwilligster van deze kerk wel eens bij haar op bezoek gegaan en kreeg toen altijd verhalen van vroeger van haar te horen. Onder meer vertelde ze me dat ze als pasgeboren baby naar het platteland ergens buiten Florence waar zij geboren is gebracht was. Naar een boerengezin dat net een kind verloren had. De moeder van dat gezin kon Luciana daarom voeden. Voor haar werden de boer en boerin papa en mama en hun andere kinderen broertjes en zusjes. Zij was heel geliefd en zij hield op haar beurt van iedereen daar en voelde zich er helemaal thuis. Haar echte ouders kende ze niet of nauwelijks, maar op een dag, toen Luciana vijf jaar was, kwamen ze haar toch ophalen. Het was alsof er een gezin uit elkaar gerukt werd, zij moest mee naar de stad waar ze met moeite wende aan haar nieuwe leven…
Ze wordt journalist, trouwt met Jan de Vries en gaat met hem in Nederland wonen. Maar na twaalf jaar huwelijk sterft hij. Ook haar moeder en zus zijn vroeg gestorven. Steeds blijft zij ‘alleen’ achter. Gelukkig heeft zij geleerd kracht te putten uit wat haar allemaal overkomt. In één van haar boeken, want later is zij ook schrijfster geworden, zegt ze veel te danken te hebben aan haar leed. Uiteindelijk heeft zij het kwaad steeds weten te overwinnen en is zij er altijd sterker uitgekomen. Zij heeft veel bereikt. Zij was de eerste vrouwelijke Italiaanse journalist die als correspondent in het buitenland werkte, was medeoprichtster van Nieuwspoort, maar ook van het Ansa-kantoor in Den Haag. Als journaliste maar ook als schrijfster heeft zij meerdere prijzen gewonnen en voor haar journalistieke verdiensten is zij zelfs tot ridder van de Italiaanse Republiek geslagen. Daar schepte ze nooit over op, maar ze was er wel trots op. Een vriendin van haar vertelde dat zij haar onderscheiding zelfs op haar pyjama zei te dragen! Dat zal wel een grapje geweest zijn, alhoewel… Luciana kennende!! Zij heeft gekke dingen gedaan in haar leven!!
Iedereen die haar gekend heeft weet dat zij nieuwsgierig en… ondeugend was! In een kort verhaal van haar las ik hoe zij bijvoorbeeld ergens in een kerk een bordje “divieto di accesso” (verboden toegang) ziet hangen en dan juist dat gedeelte gaat bezoeken! Toen ik dit las moest ik denken aan een keer dat ik haar afgeraden had naar de Friezenkerk te komen. Het zou een van de drukste zondagen ooit worden op en rond het St. Pietersplein maar ook in de Friezenkerk. Nooit had ik gedacht dat zij op haar leeftijd zo’n goedbedoeld advies totaal in de wind zou slaan en toen ik haar die zondag toch weer parmantig de kerk in zag lopen, dacht ik meteen: Oh, die arme Luciana zal mijn waarschuwing vergeten zijn, immers liet haar geheugen haar wel eens in de steek… maar nee hoor! Ze kwam lachend naar me toe en zei: zeg tegen een journaliste dat ze niet moet komen, dan ben je er zeker van dat ze komt… Eccomi qui!!
Zo zullen wij haar in de Friezenkerk herinneren: altijd opgewekt, een beetje waggelend op haar hakken en tot in de puntjes verzorgd en met fleurige kleding aan. Luciana had een ontzettend goed hart en onstuimig karakter. Wij zullen haar missen, maar vooral toch met groot plezier vaak aan haar terugdenken.

img015
Wegzending en Zegen
img017
img021
Ter Afsluiting:  Io credo: risorgerò, questo mio corpo vedrà il Salvatore!

1. Prima che io nascessi,                                     
mio Dio, tu mi conosci:
ricordati, Signore,
che l'uomo è come l'erba
come il fiore del campo.  
2. Ora è nelle tue mani
quest'anima che mi hai data:
accoglila, Signore,
da sempre tu l'hai amata,
è preziosa ai tuoi occhi.  


Ondersteun onze Nederlandse kerk in Rome, op de grens van het Vaticaan door donateur te worden van de Stichting Vrienden van de Kerk der Friezen.  Klik op onderstaande banner. . . . .

vriendworden2


Afdrukken E-mail