9 april - Palmzondag

bluebar
Rene nov   Vooraf: 10:00 uur

Historische uitleg over
" de Friezenkerk "

Door: René van Hees

Klik hier voor meer informatie. . . . .
  Logo Friezenkerk
bluebarViering - aanvang 10:30 uur

Hoofdcelebrant: Z.E.H. Bisschop Antoon Hurkmans
Diaken: E.H. Kees van Duin
Acoliet: Antonio Schras 
Lectoren: Eerste Lezing: Jos Westgeest uit Noordwijk - Zuid Holland
Tweede Lezing: Amber van Woerkens uit St. Oedenrode - Noord Brabant
Voorbeden: Bisschop Antoon Hurkmans
Evangelie: Bisschop Antoon Hurkmans, Diaken Kees van Duin en Joan Rijks
Organist. Joost Groenewegen 
Zangers: E.P. Tiemen Brouwer O.P., E.P. Pierre-Paul Walraet, Zr. Elly van Dijk,
Elly Heijstek uit Wassenaar, Clarien Koomen uit Voorhout, Thea Postdam uit Katwijk aan Zee en Lenie en Hans Boere uit Voorhout.
Kindernevendienst o.l.v. Zr. Elly van Dijk fdnsc en Kirsten Kristiansen

Allen verzamelen zich op het plein voor de kerk voor de zegening van de palmtakken en de plechtige intocht.
img008

Openingszang:

De kind'ren van Jeruzalem
Loven de Heer met blijde stem
en zingen juichend keer op keer:
Geloofd zij onze God en Heer!

Begroeting op het plein
In de naam van de Vader, en de Zoon en de heilige Geest.
Amen.
img007
Vrede zij u.
En met uw geest.

Broeders en zusters
img009
We zijn samen om de Goede Week te beginnen, de Heilige Week,
en we zijn samen met de groep protestanten uit Dongen, met gymnasiasten uit Beekvliet en St Michielsgestel, daar ben ik heel blij mee want dat is het Klein Seminarie van het bisdom Den Bosch, was het vroeger, nu is het een Gymnasium, en er is een groep van Drietour en die komen uit de bollenstreek. Wij gaan samen een begin maken met de Goede Week. En de Goede Week is eigenlijk binnentreden in het mysterie van de Verlossing, het sterven en verrijzen van de Heer.
En u zult de teksten in de Liturgie die we vandaag lezen beter kunnen begrijpen als u erbij denkt dat in heel de H. Schrift 2 typen een belangrijke rol hebben.
Adam, de oude Adam; het beeld van ongehoorzaamheid tegenover God van opstand tegenover God en Jezus Christus en de nieuwe Adam die zich vernedert, die mens wordt, die slaaf wordt, die aan het kruis sterft om ons weer tot God te brengen.
De Oude Adam dat zijn wij allemaal een beetje en de nieuwe Adam dat zijn we ook, maar we moeten steeds meer van de nieuwe Adam worden en bij het gedenken van het sterven en het verrijzen van de Heer de instelling van de sacramenten, een hele week vieren we eigenlijk het zijn van Christus het herboren worden en we beginnen met op te gaan naar Jeruzalem zoals Jezus opging naar Jeruzalem zo wil de processie die wij maken symboliseren dat wij binnentrekken in Jeruzalem. De kerk is het symbool vandaag van de stad Jeruzalem en met de Heer gaan wij Jeruzalem binnen. En wij doen dat door eerst de palmtakken, in ons geval olijftakken, plechtig te wijden en we zwaaien de Heer toe met lof en zang.
De kinderen sluiten zich in de processie bij ons aan met hun Palmpasen.

Zegening van de palmtakken
img011

Laat ons bidden:
Almachtige eeuwige God heilig met uw zegen deze palmtakken waarmee wij Christus willen toejuichen geef dat wij die Hem als Koning op zijn weg begeleiden door Hem ook mogen komen tot het hemelse Jeruzalem, die leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen. Amen.
 img012img013           
Uitdelen van de palmtakken.
Onderwijl wordt opnieuw gezongen: De kind’ren van Jeruzalem
img014img015 
 












Evangelie: Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Mattheüs 21,1-11

Toen Jezus en zijn leerlingen Jeruzalem naderden
en de Olijfberg bestegen in de richting van Betfage
zond Jezus twee leerlingen uit met de opdracht:
“Gaat naar het dorp daar voor u
en het eerste dat gij zult vinden
is een vastgebonden ezelin met een veulen.
Maak die los en breng ze bij Mij.
En als iemand u een aanmerking maakt, zegt dan:
De Heer heeft ze nodig, maar zal ze spoedig terugsturen.”
Dit gebeurde, opdat in vervulling zou gaan
het woord van de profeet:
Zegt aan de dochter van Sion:
Zie, uw Koning komt tot u,
zachtmoedig en gezeten op een ezel,
op een veulen, het jong van een lastdier.
De leerlingen begaven zich op weg
en deden wat Jezus hun had opgedragen;
zij brachten de ezelin met haar veulen,
legden er hun mantels overheen
en Hij ging er op zitten.
Zeer velen uit het volk spreidden hun mantels uit op de weg,
terwijl anderen de weg bedekten
met twijgen die zij van de bomen hadden gesneden.
De mensen die Hem omstuwden, jubelden:
“Hosanna Zoon van David,
Gezegend de Komende in de naam des Heren!
Hosanna in den hoge!”
Toen Hij Jeruzalem binnentrok,
raakte de hele stad in beroering en men vroeg:
“Wie is dat?”
Het volk antwoordde:
“Dit is de profeet Jezus uit Nazareth in Galilea.”

De processie zet zich in beweging en daalt de trap van de kerk af ...
img016img017
loopt een stukje over de straat
img018img019om via de Heilige Trap weer in de kerk te komen.
img020img021Onder het zingen van......

De kind'ren van Jeruzalem
Loven de Heer met blijde stem
en zingen juichend keer op keer:
Geloofd zij onze God en Heer!

Tijdens het binnentreden van de kerk wordt gezongen;
img029
Intredezang: 

Voorzang: Toen Jezus naar zijn stede ging
zes dagen voor zijn lijden,
toen naderde een lange stoet
Die Hem een welkom wijdde:
Refrein: Wij zingen hosanna de koning ter eer;
Gezegend die komt in de naam van de Heer.

Welkom   
img022
Kyrie

Gebed – Dienst van het Woord

Eerste Lezing: Uit de profeet Jesaja 50,4-7
img023God de HEER heeft mij de gave van het woord geschonken;
ik versta het de ontmoedigden moed in te spreken.
Elke morgen spreekt Hij zijn woord,
elke morgen richt Hij het woord tot mij
en ik luister met volle overgave.
God de HEER heeft tot mij gesproken
en ik heb mij niet verzet,
ik ben niet teruggedeinsd.
Mijn rug bood ik aan wie mij sloegen,
mijn wangen aan wie mij de baard uitrukten,
en mijn gezicht heb ik niet afgewend
van wie mij smaadden en mij bespuwden.
God de HEER zal mij helpen:
daarom zal ik niet beschaamd staan
en zal ik geen spier vertrekken.
Ja, ik weet dat ik niet te schande zal worden.

Psalm tussen de lezingen - Psalm 22  I

Tweede Lezing: Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Filippi 2,6-11
img024Broeders en zusters,

Hij die bestond in goddelijke majesteit,
heeft zich niet willen vastklampen
aan de gelijkheid met God.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en het bestaan van een slaaf op zich genomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen
heeft Hij zich vernederd
door gehoorzaam te worden tot de dood,
tot de dood aan het kruis.
Daarom heeft God Hem hoog verheven
en Hem de naam verleend
die boven alle namen is.
Opdat bij het noemen van zijn Naam
zich iedere knie zou buigen
in de hemel, op aarde en onder de aarde,
en iedere tong zou belijden,
tot eer van God de Vader:
Jezus Christus is de Heer.
De diaken vraagt de zegen: Heer, zegen mij.
De priester zegt:
De Heer zij in uw hart en op uw lippen. 
Verkondig zijn Evangelie in eerbied en naar waarheid.
In de naam van de Vader en de Zoon en de H. Geest. Amen.

Gezang voor het Evangelie:
Voorzang: Lof zij U Christus, Koning in glorie. Nu en in alle eeuwen.
Vers: Christus werd gehoorzaam tot de dood, tot de dood aan het kruis.
Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam verleend,
die boven alle namen is. Refrein.

Evangelie: Het Passieverhaal volgens Mattheüs 26,14- 27,66 - Dit wordt door 3 personen gelezen
img025img027img026In die tijd ging één van de twaalf,
Judas Iskariot geheten,
naar de hogepriester en zei:
“Wat wilt ge mij geven als ik Hem u in handen speel?”
Zij betaalden hem dertig zilverlingen uit.
En van toen af
zocht hij een gunstige gelegenheid om Hem over te leveren.

Op de eerste dag van het ongedesemde brood
kwamen de leerlingen Jezus vragen:
“Waar wilt Gij dat wij het paasmaal voor U gereed maken?”
Hij antwoordde:
“Gaat naar de stad en zegt aan die en die:
De Meester laat weten:
Mijn uur is nabij;
bij u wil Ik met mijn leerlingen het paasmaal houden.”
De leerlingen deden zoals Jezus hun had opgedragen
en maakten het paasmaal gereed.
Toen de avond gevallen was,
lag Hij met de twaalf leerlingen aan.
Onder de maaltijd sprak Hij:
“Voorwaar, Ik zeg u:
een van u zal Mij overleveren.”
Smartelijk getroffen begon de een na de ander Hem te vragen:
“Ik ben het toch niet, Heer?”
Hij antwoordde:
“Die met Mij zijn hand in de schotel steekt,
zal Mij overleveren.
Wel gaat de Mensenzoon heen,
zoals van Hem geschreven staat,
maar wee de mens
door wie de Mensenzoon wordt overgeleverd!
Het zou beter voor hem zijn
als hij niet geboren was, die mens!”
Judas, zijn verrader, nam ook het woord en zei:
“Ik ben het toch niet, Rabbi?”
Hij antwoordde hem:
“Gij zegt het.”

Onder de maaltijd nam Jezus brood,
sprak de zegen uit,
brak het
en gaf het aan zijn leerlingen met de woorden:
“Neemt, eet;
dit is mijn Lichaam.”
Daarna nam Hij de beker
en na het spreken van het dankgebed
reikte Hij hun die toe met de woorden:
“Drinkt allen hieruit.
Want dit is mijn Bloed van het Verbond,
dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.
Maar Ik zeg u:
van nu af
zal Ik niet meer drinken van wat de wijnstok voortbrengt
tot op de dag
waarop Ik met u, nieuw, zal drinken
in het Koninkrijk van mijn Vader.”
Nadat zij de lofzang gezongen hadden,
gingen zij naar de Olijfberg.

Toen sprak Jezus tot hen:
“In deze nacht zult ge allen aanstoot aan Mij nemen.
Want er staat geschreven:
Ik zal de herder slaan
en de schapen van de kudde zullen verstrooid worden.
Maar na mijn verrijzenis zal ik u voorgaan naar Galilea.”
Toen zei Petrus:
“Al zouden allen aanstoot aan U nemen, ik nooit.”
Jezus zeide:
“Voorwaar, Ik zeg u:
nog deze nacht voor het kraaien van de haan,
zult gij Mij driemaal verloochenen.”
Petrus antwoordde hem:
“Al moest ik met U sterven,
in geen geval zal ik U verloochenen.”
In diezelfde geest spraken ook al de leerlingen.

Toen Jezus
met hen aan een landgoed kwam dat Getsemane heette,
sprak Hij tot zijn leerlingen:
“Blijft hier zitten, terwijl Ik ginds ga bidden.”
Petrus en de twee zonen van Zebedeüs
nam Hij echter met zich mee.
Hij begon bedroefd en beangst te worden.
Toen sprak Hij tot hen:
“Ik ben bedroefd tot stervens toe.
Blijft hier en waakt met Mij.”
Nadat Hij een weinig verder was gegaan,
wierp Hij zich plat ter aarde en bad:
“Mijn Vader, als het mogelijk is,
laat deze beker Mij voorbijgaan.
Maar toch: niet zoals Ik wil,
maar zoals Gij wilt.”
Toen ging hij naar zijn leerlingen en vond hen in slaap;
en Hij sprak tot Petrus:
“Ging het dan uw krachten te boven
een uur met Mij te waken?
Waakt en bidt, dat gij niet op de bekoring ingaat.
De geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.”
Hij verwijderde zich voor de tweede keer en weer bad Hij:
“Vader, als het niet mogelijk is
dat die beker voorbijgaat zonder dat Ik hem drink:
dat dan uw wil geschiede.”
En teruggekomen vond Hij hen weer in slaap,
want hun oogleden waren zwaar.
Hij liet hen met rust,
ging weer heen en bad voor de derde maal,
nogmaals met dezelfde woorden.
Daarna ging Hij naar zijn leerlingen en sprak tot hen:
“Slaapt dan maar door en rust uit!
Nu is het uur gekomen, waarop de Mensenzoon
wordt overgeleverd in de handen van zondaars.
Staat op, laten we gaan; mijn verrader is nabij.”

Hij was nog niet uitgesproken of daar kwam Judas,
een van de twaalf,
vergezeld van een grote bende met zwaarden en knuppels,
gestuurd door de hogepriesters en de oudsten van het volk.
Zijn verrader had een teken met hen afgesproken door te zeggen:
“Die ik zal kussen, Hij is het; grijpt Hem.”
Hij ging recht op Jezus af en zei:
“Gegroet Rabbi,”
en hij kuste Hem.
Jezus sprak tot hem:
“Vriend, zijt ge daarvoor hier?”
Toen kwamen zij naar voren,
grepen Jezus vast en maakten zich van Hem meester.
Maar een van Jezus” gezellen greep naar zijn zwaard, trok het
en sloeg met een houw de knecht van de hogepriester het oor af.
Toen sprak Jezus tot hem:
“Steek uw zwaard weer op zijn plaats.
Want allen die naar het zwaard grijpen,
zullen door het zwaard omkomen.
Of meent ge soms
dat Ik niet de hulp van mijn Vader kan inroepen,
die Mij dan aanstonds
meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking zou stellen?
Maar hoe zouden dan de Schriften in vervulling gaan,
die zeggen dat het zo gebeuren moet?”
Nu richtte Jezus zich tot de bende:
“Als tegen een rover
zijt ge uitgetrokken met zwaarden en knuppels
om Mij gevangen te nemen.
Dagelijks zat Ik in de tempel te onderrichten,
en toch hebt ge Mij niet gegrepen.
Maar dit alles is geschied,
opdat de Schriften van de profeten in vervulling zouden gaan.”
Toen lieten alle leerlingen Hem in de steek en namen de vlucht.

Nu zij Jezus in hun macht hadden,
voerden zij Hem naar de hogepriester Kajafas,
waar de Schriftgeleerden en de oudsten bijeengekomen waren.
Petrus bleef Hem op een afstand volgen
tot aan het paleis van de hogepriester;
hij ging naar binnen en zette zich neer bij het dienstvolk
om te zien hoe het af zou lopen.
De hogepriester en het hele Sanhedrin
zochten naar een schijngetuigenis tegen Jezus
om hem ter dood te brengen.
Maar ze vonden er geen,
ofschoon er vele valse getuigen optraden.
Ten slotte echter kwamen er twee verklaren:
“Die man daar heeft beweerd:
Ik kan de tempel van God afbreken
en in drie dagen weer opbouwen.”
Toen stond de hogepriester op en sprak tot Hem:
“Geeft Ge geen antwoord?
Wat getuigen deze mensen tegen U?”
Maar Jezus bleef zwijgen.
Toen sprak de hogepriester tot Hem:
“Ik bezweer U bij de levende God
ons te zeggen of Gij de Christus zijt,
de Zoon van God.”
Jezus gaf hem ten antwoord:
“Gij zegt het.
Maar Ik zeg U:
vanaf nu
zult ge de Mensenzoon
zien zitten aan de rechterhand van de Macht
en komen op de wolken des hemels.”
Toen scheurde de hogepriester zijn kleed en riep uit:
“Hij heeft God gelasterd;
waartoe hebben wij nog getuigen nodig?
Gij hebt nu toch de godslastering gehoord!
Wat denkt gij daarvan?”
Zij antwoordden:
“Hij verdient de doodstraf.”
Daarop spuwden zij Hem in het gezicht
en sloegen Hem met de vuist;
anderen sloegen Hem met een stok, terwijl ze zeiden:
“Wees nu eens voor ons profeet, Messias:
wie is het die U geslagen heeft?”

Intussen zat Petrus op de open binnenplaats.
Hier trad een dienstmeisje op hem toe en zei:
“Jij was ook bij Jezus de Galileeër.”
Maar hij ontkende het waar allen bij waren en zei:
“Ik weet niet wat je bedoelt.”
Hierna ging hij naar het poortgebouw,
maar een ander dienstmeisje merkte hem op
en zei tot de aanwezigen:
“Die daar was bij Jezus de Nazareeër!”
Hij ontkende opnieuw met een eed:
“Ik ken die mens niet.”
Even daarna kwamen de omstanders dichterbij
en zeiden tot Petrus:
“Waarachtig, jij bent er ook een van!
Het is duidelijk aan je spraak te horen.”
Toen begon hij te vloeken en te zweren:
“Ik ken die mens niet.”
Onmiddellijk daarop kraaide een haan.
En Petrus herinnerde zich het woord van Jezus die gezegd had:
Voor het kraaien van de haan,
zult ge Mij driemaal verloochenen.
Hij ging naar buiten en begon bitter te wenen.

Bij het aanbreken van de morgen
kwamen alle hogepriesters en oudsten van het volk
in vergadering bijeen
en spraken over Jezus het doodvonnis uit.
Geboeid leidde men Hem weg
en leverde Hem uit aan de landvoogd Pilatus.
Toen Judas, zijn verrader, zag dat Jezus veroordeeld was,
kreeg hij wroeging
en bracht de dertig zilverlingen
terug bij de hogepriesters en ouderlingen met de woorden:
“Ik heb misdaan door onschuldig bloed te verraden.”
Maar zij antwoordden:
“Wat gaat dat ons aan?
Dat is uw zaak.”
Toen gooide hij de zilverlingen in de tempel en liep weg.
Hij ging heen en verhing zich.
De hogepriesters raapten de geldstukken op en zeiden:
“Wij mogen die niet bij de tempelschat doen,
wat het is bloedgeld.”
En zij besloten er het land van de pottenbakker mee te kopen
om daar de vreemdelingen te begraven.
Daarom kreeg dit stuk land de naam van Bloedakker
en zo heet het nog.
Aldus ging in vervulling wat de profeet Jeremia gezegd had:
Zij namen de dertig zilverlingen,
de prijs waarop Hij geschat is,
geschat is door zonen van Israël,
en gaven die voor de akker van de pottenbakker,
zoals de Heer mij opgedragen had.

Jezus werd voor de landvoogd geleid en deze stelde Hem de vraag:
“Zijt Gij de koning der Joden?”
Jezus antwoorde:
“Gij zegt het.”

Op de beschuldigingen
door de hogepriesters en de oudsten tegen Hem ingebracht
gaf Hij geen enkel antwoord.
Toen zeide Pilatus tot Hem:
“Hoort Gij niet wat ze allemaal tegen U inbrengen?”
Maar Hij gaf hem geen antwoord op welk punt dan ook,
zodat de landvoogd hoogst verbaasd was.

De landvoogd was gewoon bij elk feest een gevangene,
naar keuze van het volk, vrij te laten.
Men had juist een beruchte gevangene,
een zekere Barabbas.
Nu zij daar toch bijeen waren, sprak Pilatus tot hen:
“Wie wilt ge dat ik u zal vrijlaten,
Barabbas
of Jezus,
die Christus genoemd wordt?”
Hij wist heel goed dat men Hem uit nijd had uitgeleverd.
Terwijl hij op zijn rechterstoel gezeten was,
stuurde zijn vrouw hem de boodschap:
“Laat u niet in met deze rechtschapen mens,
want ik heb vannacht in een droom
veel om Hem moeten doorstaan.”
Maar de hogepriesters en de oudsten haalden het volk over
Barabbas te kiezen en Jezus te doen sterven.
De landvoogd nam weer het woord en sprak tot hen:
“Wie van de twee wilt ge dat ik u vrijlaat?”
Ze zeiden:
“Barabbas!”
Pilatus vroeg hun:
“Wat zal ik dan doen met Jezus, die Christus genoemd wordt?”
Zij riepen allen:
“Aan het kruis met Hem!.”
Hij hernam:
“Wat voor kwaad heeft Hij dan gedaan?”
Maar zij schreeuwden nog harder:
“Aan het kruis met Hem!”
Toen Pilatus zag dat hij niets verder kwam,
maar dat er veeleer tumult ontstond,
liet hij water brengen
en waste ten overstaan van het volk zijn handen,
terwijl hij verklaarde:
“Ik ben onschuldig aan het bloed van deze rechtschapen man;
gij moet het zelf maar verantwoorden.”
Heel het volk riep terug:
“Zijn bloed kome over ons en onze kinderen!”
Daarop liet hij omwille van hen Barabbas vrij,
maar Jezus liet hij geselen
en gaf Hem over om gekruisigd te worden.

Toen namen de soldaten van de landvoogd
Jezus mee in het pretorium
en verzamelden de hele afdeling rondom Hem.
Zij trokken Hem zijn kleren uit
en hingen Hem een rode mantel om.
Ook vlochten ze een kroon van doorntakken,
zetten die op zijn hoofd
en gaven Hem een rietstok in de rechterhand.
Dan vielen ze voor Hem op de knieën
en bespotten Hem met de woorden:
“Gegroet, koning der Joden!”
Ze bespuwden Hem,
pakten de rietstok en sloegen Hem op het hoofd.
Nadat zij hun spel met Hem gedreven hadden,
ontdeden ze Hem van de mantel,
trokken Hem zijn eigen kleren weer aan
en voerden Hem weg ter kruisiging.
Toen ze de stad uitgingen
ontmoetten ze een Cyreneeër, Simon genaamd
en vorderden hem tot het dragen van Jezus” kruis.
Gekomen op een plaats die Golgota genoemd wordt
- dat wil zeggen Schedelplaats –
gaven ze Hem met alsem gemengde wijn te drinken;
Hij proefde ervan maar wilde niet drinken.
Nadat ze Hem gekruisigd hadden,
verdeelden ze zijn kleren onder elkaar door er om te dobbelen;
en daar neergezeten bleven ze de wacht bij Hem houden.
Boven zijn hoofd
bracht men een opschrift aan met de reden van zijn veroordeling:
Dit is Jezus,
de koning der Joden.
Samen met Hem werden ook twee rovers gekruisigd,
de een rechts, de ander links.
Voorbijgangers hoonden Hem,
terwijl ze het hoofd schudden en zeiden:
“Gij daar, die de tempel afbreekt en in drie dagen weer opbouwt,
red Uzelf;
als Gij de Zoon van God zijt,
kom dan van dat kruis af!”
In dezelfde geest zeiden de hogepriesters
met de Schriftgeleerden en oudsten spottend:
“Anderen heeft Hij gered, maar zichzelf kan Hij niet redden.
Hij is toch de koning van Israël.
Laat Hem nu van het kruis afkomen,
dan zullen we in Hem geloven.
Hij stelt vertrouwen in God;
laat Die Hem nu bevrijden, als Hij behagen in Hem heeft.
Hij heeft immers gezegd: Ik ben de Zoon van God!”
Zelfs de rovers, die samen met Hem gekruisigd waren,
voegden Hem soortgelijke beschimpingen toe.

Vanaf het zesde uur viel er een duisternis over het hele land,
tot aan het negende uur toe.
Omstreeks het negende uur riep Jezus met luider stem uit:
“Eli, Eli, lama sabaktani?”
dat wil zeggen:
Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?
Enkelen van de omstanders die het hoorden, zeiden:
“Hij roept om Elia!”
Onmiddellijk daarop ging een van hen een spons halen,
Drenkte die in zure wijn,
stak ze op een rietstok en bood Hem te drinken.
Maar de anderen zeiden:
“Laat dat!
Wij willen eens zien of Elia Hem komt redden.”
Jezus slaakte andermaal een luide kreet
en gaf de geest.
img028
Lied na de stilte:

De Zoon, die voor de eeuwen
bestond in heerlijkheid,
die God gelijk mocht heten,
Hij werd een mens gelijk.
Hij heeft zichzelf ontledigd,
Zijn glorie afgestaan.
Tot losprijs voor de velen
biedt Hij zijn leven aan.

En zie,
het voorhangsel van de tempel
scheurde van boven tot onder in tweeën,
de aarde beefde en de rotsen spleten.
De graven gingen open en de lichamen van vele heilige mensen die ontslapen waren,
stonden op.
Na zijn verrijzenis kwamen zij uit de graven
en gingen naar de heilige stad
waar zij aan velen verschenen.
De honderdman en die met hem bij Jezus de wacht hielden,
werden bij het zien van de aardbeving en wat verder gebeurde
door een grote vrees bevangen en zeiden:
“Waarlijk, Hij was een Zoon van God.”
Er waren ook vele vrouwen bij, die op een afstand toekeken;
zij waren Jezus vanuit Galilea gevolgd
om voor Hem te zorgen.
Onder hen bevonden zich Maria Magdalena,
Maria de moeder van Jakobus en Jozef
en de moeder der zonen van Zebedeüs.

Toen het avond was geworden kwam een rijk man,
een zekere Jozef van Arimatéa.
die zich ook als leerling bij Jezus had aangesloten.
Hij was naar Pilatus gegaan
en had om het lichaam van Jezus gevraagd.
Daarop had Pilatus bevolen het te geven.
Jozef nam het lichaam,
wikkelde het in een smetteloze lijkwade
en legde het in zijn graf
dat hij pas in de rots had laten uithouwen.
Nadat hij een grote steen voor de ingang van het graf gerold had,
ging hij heen.
Maria Magdalena en de andere Maria waren erbij
en zaten tegenover het graf.

De volgende dag,
dat is dus na de voorbereidingsdag,
gingen de hogepriesters en Farizeeën
gezamenlijk naar Pilatus en zeiden:
“Heer, wij herinneren ons,
dat de bedrieger, toen Hij nog leefde, gezegd heeft:
Na drie dagen zal Ik verrijzen.
Geef daarom order
de veiligheid van het graf te verzekeren, tot de derde dag toe;
zijn leerlingen mochten Hem anders eens komen stelen,
en aan het volk zeggen:
Hij is van de doden verrezen.
Dit laatste bedrog zou nog erger zijn dan het eerste.”
Pilatus zei hun:
“Ge kunt een wacht krijgen.
Neemt dan maar uw veiligheidsmaatregelen
zoals gij gedacht hebt.”
Zij gingen heen
en verzekerden de veiligheid van het graf
door de steen te verzegelen
en de wacht er bij te plaatsen.

Acclamatie ná het Evangelie:

Geloofsbelijdenis:

Voorbeden:
img033
God onze Vader wij bidden U voor allen die in onze samenleving verraden worden. Dat aan hen recht gedaan wordt en dat zij leven ontvangen;
Laat ons bidden; Heer, onze God, wij bidden U verhoor ons.

Bidden wij voor alle die lijden voor wie zwaar beproefd worden in hun leven, dat zij hun lijden kunnen verbinden met het lijden van de Heer, dat zij zich daarin gesteund weten en de hoop houden op leven want alle zijn wij geroepen om te sterven in de Heer, maar ook om met Hem op te staan tot eeuwig leven.
Laat ons bidden; Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Bidden wij voor alle pelgrims die vandaag hier aanwezig zijn,
voor de groep gymnasiasten uit Beekvliet dat zij in de toekomst steeds dankbaar kunnen leven dat zij het leven kunnen uitbouwen in verantwoordelijkheid en dat zij mensen die te lijden hebben weten te helpen.
We bidden voor de personen die met de Drietour-Reizen uit de Bollenstreek hier zijn, mensen die kennismaken met Rome, dat het ook een hernieuwd kennismaken mag zijn met de diepte, de grootte, de wijdte van ons geloof, hier dicht bij het graf van Petrus die zijn leven heeft gegeven om te getuigen van de verrijzenis van de Heer.
We bidden ook voor de groep van 19 personen van de protestantse kerk uit Dongen dat zij door Rome te bezoeken de verbinding met de katholieke kerk meer en meer gaan beleven en dat zij ons brengen tot een werkelijke open oecumenische instelling, dat we beseffen dat we allen het kwaad in ons meedragen de dood van Christus veroorzaken en dat we ook allen in Christus genezen worden en mogen opstaan tot een nieuw leven.
Laat ons bidden; Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

Laat ons bidden voor alle mensen die in nood zijn bij ons thuis in onze families, maar laten  we ook denken aan alle mensen die hier in Rome dakloos rondzwerven die soms uitgebuit worden die verslaaft zijn, die geestelijk ziek zijn, dat zij geholpen worden en dat wij in hen de lijdende Christus mogen ontmoeten.  
Laat ons bidden; Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.

En dan bidden we voor de bijzondere intenties;
We bidden voor Renée Rijks - van Beek die zo graag hierbij aanwezig zou willen zijn maar die wegens ziekte niet kan reizen,
dat vele mensen haar mogen bijstaan en dat zij steun mag vinden in haar geloof.
We bidden ook voor Renato Ricci die rust in vrede dat hij werkelijk bij God thuis mag zijn en mag leven.
Laat ons bidden; Heer, ontferm U. Heer, ontferm U. Heer, ontferm U.
 
God onze Vader wij vragen U wil al onze gebeden verhoren, zie naar ons om en trek ons naar U toe omdat wij de volheid van leven mogen ontvangen, wij vragen het op voorspraak van Maria door Christus onze Heer. Amen

De kinderen zijn naar de kindernevendienst geweest.
Aan de hand van verhalen, liederen en platen werd de Goede Week aan de kinderen uitgelegd.
img001
Na elk verhaal (bv. het verhaal van Palmzondag) bevestigde een kind een plaat van het verhaal op het prikbord en een bijbehorend symbool op de Palmpasen-stok.

img006
img006img004


Nadat alle verhalen verteld, in een lied samengevat en in een plaat vastgelegd waren op het prikbord,
kregen de kinderen een label voor hun Palmpasenstok.
Hun werd gevraagd op het label de naam te schrijven van de persoon die ze met deze stok blij wilden maken.

img006

Daarna mochten de kinderen de platen van de Goede Week kleuren. Dit laat de laatste foto zien.

img006

Dienst van de Eucharistie

Offerandezang: De koning van de vrede komt in de hoofdstad aan ...
img034

img030
img031
Eucharistisch gebed

Heilig, heilig, heilig

Consecratie
Laatste avondmaal VieringAcclamatie ná de consecratie:
Heer Jezus, wij verkondigen uw dood en wij belijden tot Gij wederkeert,
dat Gij verrezen zijt.

Onze Vader

Onze Vader, die in de hemel zijt,
Uw naam worde geheiligd,
Uw rijk kome, Uw wil geschiede,
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven
aan onze schuldenaren en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade

Vredewens
img032
Lam Gods
Communie
Communiezang:
Lam Gods, dat zo onschuldig, zo eindeloos geduldig
aan 't schand'lijk kruishout lijdt: ...

Slotgebed - mededelingen en dankwoord

Wegzending en Zegen
img036img037                                                                                  Gebeds couplet van het Wilhelmus: "Mijn schild ende betrouwen"

Mijn schild ende betrouwen                     
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,                   
verlaat mij nimmermeer.        
Dat ik toch vroom mag blijven,
uw dienaar ‘t aller stond,
de tirannie verdrijven,
die mij mijn hart doorwondt.

bluebar
Na de viering vandaag:
Bij de koffie:  Henrica van Velzen 
In 't winkeltje:  Antonio Schras 

img038
img039
img040

img041

img042
img043
img044
Foto's:  Teresa Murkens en Claudia de Regt.


Ondersteun onze Nederlandse kerk in Rome, op de grens van het Vaticaan door donateur te worden van de Stichting Vrienden van de Kerk der Friezen.  Klik op onderstaande banner. . . . .

vriendworden2

   

Afdrukken E-mail